Terug van de zomer vakantie en aankondiging training oktober 2020

Posted on sep 8, 2020

Ha lieve Mensen,

Wat ga ik jullie schrijven? Waar wil ik over communiceren?

Wat is nog belangrijk? Misschien hoeft het zelfs ook daar niet over te gaan.

Misschien wil ik alleen delen waar het voor mij nu overgaat en misschien, omdat ik geen alien ben, herkennen jullie daar iets in of kunnen jullie aanvullen wat jullie beweegt zo aan het einde van de vakantieperiode en het begin van een nieuw schooljaar.

Wat een enorme impact heeft het verschijnen van het Coronavirus in ons leven gehad en nog .

Als een bliksemschicht schoot het onze werkelijkheid binnen in maart.

Sommigen van ons hebben er van heel dichtbij mee te maken gehad en zijn ook ziek geweest, anderen in mindere mate, maar het heeft ons allemaal op wat voor manier dan ook bepaalt bij onze kwetsbaarheid en onze arrogantie.

Veel vonden we vanzelfsprekend. Veel ging op de automatische piloot en zo niet dan vonden we wel dat we er hard genoeg voor gewerkt hadden of het verdient hadden, er goed over nagedacht hadden, of dat het allang zo gepland of afgesproken was!?

Dan ineens werken dat soort ideeën, overtuigingen, strategieën niet meer…

Niets was, is meer vanzelfsprekend. ( en gelukkig maar) Dan wordt het weer tijd voor het bijzondere.

Waar vallen we dan op terug?

Vaak zoeken we dan toch naar wat nog wel bekend en hetzelfde is.

We hebben behoefte aan een soort houvast.

Wanneer je geleerd hebt je leven af te stemmen op de buitenwereld, wordt het lastig als de buitenwereld niet meer bij ons naar binnen mag. Letterlijk en figuurlijk.

Waar stem je je dan op af en waarop richt je je intentie.

Ik vind het niet eenvoudig.

Ben net een week met pensioen en voor mij geldt zeker dat het oude stopt en het nieuwe nog niet zichtbaar is.

Meestal is er dan ook wel ergens een soort niemandsland, een moment van bezinning.

Klopt wat ik doe nog met waar ik het liefste mee bezig wil zijn.

Doet mijn lijf nog wat ik wil en hoe hou ik het contact met mijn geest helder.

Kan en durf ik nog te luisteren en opnieuw te luisteren naar waar ik in hart en ziel gelukkig van wordt.

Ook al betekend dat het einde van ideeën in ooit gemaakte overtuigingen.

Veel tijd krijg ik hier voor mijn gevoel niet voor. Ik dacht aan het begin van dit jaar hier op mijn gemakje een jaartje voor uit te trekken.

In een rollercoaster flikker ik van de ene kant naar de andere.

Niet morgen maar nu is voor mij nog nooit zo actueel geweest.

Weinig overpeins tijd.

Voordurende alertheid en verbinding met mijn essentie is het enige waar ik houvast aan heb.

Verdiepen, gronden, vertrouwen en me één voelen en weten, helpen kalmte in het moment te bewaren. Klinkt simpel toch?

Ook kwam ik er weer achter dat ik me niet steeds wil af laten leiden door zaken die ik niet belangrijk vind maar waar ik wel vaak ingetrokken wordt. Het lijkt of deze tijd meer helderheid, accuraatheid, echtheid en open aanwezigheid vraagt dan ever.

Gaan waarvoor je echt wilt gaan. Bezinning, zuiverheid, eerlijkheid. Geen ruis op de lijn creëren, niet vaag blijven of onzichtbaar, geen dubbele agenda’s.

Gaan voor waar jij in gelooft.

Zeer respectvol en liefdevol met je zelf omgaan en dus ook met anderen, de natuur en alles wat tot je komt.

Ik blijf een enorm verlangen hebben om inzicht in deze processen te krijgen. Ik wil graag blijven investeren in innerlijke, geestelijke ontwikkeling omdat groeien en steeds liefdevoller worden voor mij het belangrijkste is om mee bezig te zijn.

Genoeg te beoefenen dus.

Het is fijn om met meerdere mensen enkele van deze waardes te delen. Jullie zijn me dierbaar.

De training, gepland van 16 tot en met 25 oktober, gaat gewoon door. (Delen met vrienden is fijn)

Voor daarna zijn we over andere vormen aan het brainstormen.

Kortere trajecten lijken onze voorkeur te hebben. Alles mede afhankelijk van de situatie in de wereld op dat moment.

24 september Vliegen we weer en we zien er naar uit jullie weer te ontmoeten.

Plaats 150c

Tijd 20.00 uur

Kosten 20 euro

Aanmelden info@hoomana.nl

Tot snel.

Lieve groeten

Caspar en José